Ο μεγάλος ελληνικός συγγραφέας Νίκος Kazantzakis (» Zorba ο Έλληνας») μας λέει ότι μόλις όταν ήταν αγόρι παρατήρησε ένα κουκούλι που κολλήθηκε σε ένα δέντρο, με μια πεταλούδα ήταν έτοιμος να γεννηθεί. Περίμενε μια στιγμή, αλλά έπαιρνε τόσο πολύ, έτσι αποφάσισε να θερμάνει το κουκούλι με την αναπνοή του. Η πεταλούδα προέκυψε τελικά αλλά τα φτερά του ήταν ακόμα κολλημένα μαζί και πέθανε σύντομα κατόπιν.
«δεν θα μπορούσα ακριβώς να περιμένω τον ήλιο να ολοκληρώσω την απαραίτητη διαδικασία της υπομονετικής ωρίμανσης,» λέει Kazantzakis. «Εκείνο το μικρό πτώμα είναι μέχρι αυτήν την ίδια την ημέρα ένα από τα βαρύτερα φορτία στη συνείδησή μου. Αλλά αυτός είναι τι με έκανε να καταλάβω τι μια αληθινή θανάσιμη αμαρτία είναι: προσπάθεια να αναγκαστούν οι μεγάλοι νόμοι του κόσμου. Πρέπει να έχουμε την υπομονή, να περιμένουμε το σωστό χρόνο και να ακολουθήσουμε έπειτα με βεβαιότητα το ρυθμό που ο Θεός έχει επιλέξει για τις ζωές μας.»

από το Paulo Coelho

Σχετικές θέσεις